Het gedicht “Aan een klein meisje” van Annie M.G. Schmidt gaat over de ‘saaie’ leefwereld van volwassenen waar een kind niet naartoe wil. Alle negatieve kanten van het leven van een volwassenen worden in de kijker gezet waardoor het dus minder aanlokkelijk klinkt voor een kind.
Het thema is ‘opgroeien’. Er komt beeldspraak in voor: metaforen, personificaties en synesthesie. Er wordt gespeeld met zinnen door ze te laten rijmen volgens het rijmschema ABAB. Het gedicht bestaat uit 4 kwatrijnen.
Het gedicht is makkelijk te begrijpen. De woordkeuze is eenvoudig en er zijn geen moeilijke beelden.
2 Reacties
maart 9, 2009 at 12:14 pm
Ik vind de vergelijking van de volwassenenwereld met het sprookjesland goed gevonden.
Het is niet te snel verteld, maar het klinkt wat geforceerd. De volgende keer misschien iets rustiger ademen tussen twee zinnen.
maart 9, 2009 at 2:26 pm
Ik vind dit een mooi gedicht omdat de vergelijking tussen de leefwereld van de volwassenen en de leefwereld van de kinderen zeer origineel is.
De intonatie bij het inlezen was goed, maar het tempo was wat te snel. Dus als je nog eens een gedicht moet lezen, dan moet je dit wat rustiger doen.