Het gedicht “Mallemolen” van Toon Hermans gaat over een molen. Het gaat over plaatsen waar de verteller van het gedicht naartoe wil omdat ze hem een goed gevoel geven.

Het gedicht bestaat uit 4 strofen. Elke strofe is een kwatrijn. Er zit enorm veel beeldspraak in dit gedicht. Er zijn zeer veel personificaties: koperen bellen zwijgen en de wind waait warm en zwoel. Ook is er vaak beeldend taalgebruik: alleen zijn met de stilte de stilte van de velden.

Er is overdrijving ook overdrijving in dit gedicht: geen zee gaat mij te hoog. Er zijn ook herhalingen en dit maakt het gedicht aantrekkelijk. Er zijn mannelijke en vrouwelijke rijmen en het rijmschema is ABCB ADED FBGB HIJI – gekruist rijm.

Dit gedicht is echt de moeite waard. Het is vrolijk en amusant!

Het gedicht “Aan een klein meisje” van Annie M.G. Schmidt gaat over de ‘saaie’ leefwereld van volwassenen waar een kind niet naartoe wil. Alle negatieve kanten van het leven van een volwassenen worden in de kijker gezet waardoor het dus minder aanlokkelijk klinkt voor een kind.

Het thema is ‘opgroeien’. Er komt beeldspraak in voor: metaforen, personificaties en synesthesie. Er wordt gespeeld met zinnen door ze te laten rijmen volgens het rijmschema ABAB. Het gedicht bestaat uit 4 kwatrijnen.

Het gedicht is makkelijk te begrijpen. De woordkeuze is eenvoudig en er zijn geen moeilijke beelden.

Ik las het gedicht “augustus 25″ van Cees Buddingh. Het gaat over een jongetje dat een boek krijgt voor zijn verjaardag. Op het boek staat een jongen die heel hard op zijn vader lijkt en hij vertelt daar over.

Als stijlfiguur wordt er vaak een enjambement gebruikt. Bijvoorbeeld: k Moest wel hard om hem lachen, maar hij was voor andere mensen soms heel onaardig.

Er is weinig rijm, eigenlijk voelt dit gedicht gewoon aan als een verhaaltje. Dat is de reden waarom ik het niet zo goed vind.

Het gedicht “Dit” van Bart Moeyaert gaat over iemand die zijn gevoelens probeert te uiten.

Opvallend aan het gedicht is het enjambement. Mij spreekt dat niet zo aan: het is vervelend omdat je niet weet wat de dichter ermee wou bereiken.

Omdat er geen opvallende rijmsoorten in het gedicht voorkomen en weinig beeldspraak aanwezig is, spreekt het geheel mij niet zo aan.

Ik vond het gedicht “Beter laat” van Toon Tellegen niet zo geweldig. Het is te stroperig verteld en zoals in bijna elke film heeft het een happy-end.

Het gedicht gaat over een man die hopeloos wordt omdat hij nog steeds wacht op de vrouw op wie hij verliefd is. Hij wordt boos op Cupido en stort bijna in wanneer het toch goed komt.

Het gedicht bevat niet veel beeldspraak. De auteur maakt wel gebruik van een personificatie. In het gedicht zit niet echt veel rijm (er is slechts twee keer eindrijm), maar het stroomt over van de enjambementen.

Het gedicht spreekt me vormelijk wel aan, maar inhoudelijk vind ik het niet echt fantastisch.

De titel van mijn gedicht is “Eeuwige Liefde”. Het is geschreven door Hendrik Hoogland. Het gedicht gaat over de liefde tussen 2 personen die niet mag zijn, ooit zullen ze toch samen zijn.

Dit gedicht begint met een onderbroken eindrijm ( A-B-C-C-C). Hier wordt ook gerijmd op basis van klank, namelijk een volrijm (toverkruid – uit – bruid). Dit is een staand rijm, de rijmend klank bestaat uit één lettergreep. Voor de rest bevat dit gedicht niet veel rijm.

Het gedicht “Voor de liefste onbekende” is geschreven door Ingmar Heytze. Het gaat over iemand die op zoek is naar de ware maar hij is er nog niet helemaal klaar voor. Hij denkt dat de relatie niet lang zal duren.

Ik vind het een mooi gedicht omdat de schrijver het mooi verwoord en er niet te veel rijm in het gedicht zit. De schrijver maakt wel gebruik van enjambementen. Wel komt er weinig beeldspraak voor. Er komt ook niet veel rijm voor in het gedicht, enkel twee keer assonantie.

Het gedicht “Het meisje” is geschreven door Hanne Michaelis. Het centrale thema is opgroeien, volwassen worden. Dit wordt vooral geïllustreerd op het einde, als de auteur spreekt over gevoelens die in kinderen niet ontbranden.

Synesthesie wordt duidelijk gebruikt als beeldspraak. Bijvoorbeeld als ze spreekt over de vlam van het verlangen. Een vlam zie je, verlangen voel je. Als stijlfiguur is er een enjambement aanwezig, dit wil zeggen dat de zinnen doorlopen over verschillende regels.

Het gedicht is een sonnet: het bestaat uit 14 verzen. Dit houdt in dat eerste 2 strofes terzines zijn en de laatste 2 kwatrijnen. Er wordt ook gebruik gemaakt van omarmd rijm (ABBA-BAAB-CDC-DCD).

Ik vind dit gedicht heel interessant omdat het thema heel herkenbaar is.

Het gedicht “Ik heb je liever” is van Hans Andreus. Het gaat over iemand die beschrijft hoe graag hij een andere persoon heeft. Hij doet dat door deze te vergelijken met allerlei dingen.

Het gedicht is leuk om te lezen omdat het vlot geschreven is en er wordt veel herhaald – bijvoorbeeld ik heb je liever dan… en de laatste strofe is ook een hele herhaling. Er is ook beeldspraak in zoals personificatie (wilde bloemen staan te lachen) en synesthesie (blonde warme lucht).

Het is een leuk en mooi gedicht; een andere manier dan normaal om te zeggen hoe graag je iemand hebt.

Dit gedicht heet “Ars Poëtica” en is geschreven door Herman de Coninck. In de volgende tekst wordt het gedicht geanalyseerd, er wordt naar de inhoud en naar de vorm gekeken.

Het gedicht gaat over gedichten, wat hun doel is en hoe ze opgebouwd zijn. Je kunt er geen rijm in terugvinden, maar personificatie komt opvallend veel voor. De gedichten worden namelijk voorgesteld als personen.

Ik vond het gedicht heel leuk om te lezen. Het is niet te langdradig en is iets totaal anders dan de meeste gedichten. Deze gaan immers over liefde.